....

No więc tak. 

Dziś jest 24 więc miałam napisać co dalej będzie z blogiem. 
Po komentarzach i wiadomościach, które pisałyście do mnie na gadu wywnioskowałam, że chcecie abym nie oddawała tego bloga ani żebym go nie zawieszała. Więc tak też postanowiłam. Bloga nikomu nie oddaję ani go nie zawieszam. 
Rozdziały nie będą się pojawiały często bo zaraz zaczyna się szkoła, ale raz w tygodniu raz na dwa tygodnie powinny się pojawiać. Prosiłabym o wyrozumiałość. A tak po za tym to rozdział powinien pojawić się jakoś w przyszłym tygodniu ; )

Mam nadzieję, że jesteście zadowolone z decyzji i dalej będziecie czytać moje opowiadanie.
Od razu mam prośbę jeżeli czytacie tego bloga to po prawej stronie jest sonda i bardzo bym prosiła abyście wzięły w niej udział. Naprawdę chcę zobaczyć ile was naprawdę czyta te wypociny ; p 

__________________________________________________

Na koniec dodam zdjęcie hah ; p
To tutaj powstają rozdziały <3





Do następnego ! <3

Ważne.

   Piszę do was ponieważ mam dla was wiadomość.
Dla niektórych dobrą, a dla niektórych złą.

   Po długim zastanowieniu się doszłam do wniosku, że piszę coraz nudniejsze rozdziały i chyba zakończę swojego bloga. Nie chodzi tutaj o ilości komentarzy pod rozdziałami bo nie każdemu musi podobać się moje opowiadanie. To po prostu moja decyzja.  Może i będę żałowała tego co właśnie robię. A co ja gadam na pewno będę żałowała, ale no sama widzę i wiem, że rozdziały nie są już takie jak na początku. Mnie się one nie podobają a co dopiero wam.
  No więc chciałabym wam naprawdę z całego serca podziękować za czytanie tych wypocin i za każdy komentarz pod rozdziałem. Wiem, że nie zawsze mi one wychodziły i wiem, że od pewnego czasu były krótkie i rzadko dodawane, ale naprawdę  czasami nie miałam weny. Czasami nie chciałam was zanudzać. Czasami nie miałam czasu by coś napisać, a czasami po męczącym dniu nie miałam siły nawet napisać jednego durnego wyrazu.
   Dla chętnych dziewczyn mam propozycję. Jeżeli znalazłaby się dziewczyna, która chciałaby pociągnąć tą historię do końca to niech napisze do mnie pod ten numer : 36626797 jest to mój nr gadu. Każda z was ma talent i naprawdę ja z chęcią oddam tego bloga w dobre ręce. Dlatego chętne dziewczyny proszone są o kontakt ze mną. Bardzo bym prosiła jak byście pisały do mnie to wysyłajcie linka do swoich blogów.
  Jeżeli zdarzy się taka sytuacja, że nikt nie będzie chciał kontynuować tej historii dalej  to po prostu  usunę to opowiadanie, albo zawieszę. Wiem, że wiele z was nie będzie chciało abym skończyła pisać to opowiadanie, ale raczej żaden komentarz nie zmieni mojego zdania. Przykro mi ; (

    Chętne dziewczyny zapraszam. Naprawdę piszcie do mnie od teraz czekam na wasze wiadomości ; )
Propozycję przyjmuję do 24 SIEPRNIA tego roku do godziny 18:30. To wtedy podam wam wiadomość ile dziewczyn się zgłosiło i którą wybrałam aby kontynuowała moje wypociny.


  Klaudia Xxx

; D

No to tak jest to dzieło robione własnoręcznie od godziny 20:00 do 23:43 przez Klaudię <3
Wyszło jej to świetnie i proszę ją aby zrobiła mi jeszcze takie jedno coo? Proszę ? ;*
Tak więc sądzicie tak jak ja, że jest to świetne?:>


Pod wcześniejszą notką jest rozdział, którego wiele z was nie czytało, więc zapraszam do jego przeczytania ;))

Rozdział 26 #

    Reszta drogi minęła dosyć normalnie. Pomijając fakt, że Harry nie odezwał się do mnie słowem. Rozmawiałam tylko z Louisem, Zaynem, Niallem i Liamem. Śmialiśmy się, rozmawialiśmy o głupotach. Stwierdziłam, że Lou ma rację i Harry zaakceptuje moją decyzję. Czy to złe, że chcę wrócić do szkoły? Nie mogę przecież z nim wszędzie jeździć. Nie mogę być w przyszłości tylko na jego utrzymaniu. Myśli krążące po mojej głowie nie dawały mi spokoju. Co chwile patrzyłam w stronę Harrego, który ciągle z kimś pisał. Poczułam w sercu ukłucie. Czyżbym była zazdrosna? Przecież nawet nie wiedziałam czy pisze z dziewczyną czy z chłopakiem.  Wzięłam głęboki oddech i spojrzałam za okno. Była 17:30. Uśmiechnęłam się blado i postanowiłam zadzwonić do Justina. Wyszukałam jego numer w telefonie i nacisnęłam zieloną słuchawkę. Brat odebrał po 3 sygnałach.
- Hallo?
- Cześć
- Cześć Klaudia, co tam słychać?
- W porządku.
- Tak właśnie słyszę, że jest w porządku. Mów co się dzieje.
- Nic się nie dzieje. – w tym momencie wszyscy na mnie spojrzeli.
- Przecież słyszę, że coś jest nie tak. Mów co się stało.
- Nic się nie stało. Wszystko jest ok.. Nie rozumiesz?
- Dobra spokojnie. Nie denerwuj się tak.
- Posłuchaj podobno idziesz na urlop prawda?
- No tak.
- Wpadniesz do Londynu?
- Nie wiem czy mogę mieszkać u chłopaków w domu.
- Przestań ja tam nie wracam. Nie będę sama mieszkać w tak dużym domu. Jakiś czas temu szukałam mieszkania i jedno mi się spodobało. Byś mieszkał ze mną te kilka dni.
- Ale mogę z Patrycją i Wiktorem?
- Jasne, że tak.
- No dobra w takim razie do zobaczenia za 5 dni będę w Londynie. Trzymaj się mała.
- Ty też. Pa.
 
     Nacisnęłam czerwoną słuchawkę i wpadł mi do głowy pomysł.  Wybrałam numer siostry, z którą porozmawiałam kilka minut. Wyjaśniłam jej wszystko, a ta się zgodziła. Jeżeli Harry chce się tak bawić. To tak się pobawimy. Uśmiechnęłam się do siebie i po rozmowie z Dianą telefon schowałam do kieszeni i poczułam, że ktoś mnie szturchnął. To był Zayn.
-  Czy ja dobrze słyszałem? Wyprowadzasz się?- zapytał prawie szeptem.
- Tak.- odpowiedziałam i delikatnie się uśmiechnęłam.
- Jak to ? Czemu? Źle ci u nas?- zapytał, a ja zaprzeczyłam.
- Nie chcę mieszkać sama w tak dużym domu. Przeprowadzę się do małego mieszkania i będzie mi i wam wygodniej, a poza tym Harry ze mną nie rozmawia więc zejdę mu z drogi. – powiedziałam i spojrzałam na chłopaka. Patrzył na mnie smutno. Przecież czy ja robię coś złego? No nie. Więc nie wiem o co im wszystkim chodzi. Musiałam jeszcze pogadać z Lou. On miał samochód. Jemu menager pożyczy samochód bo mu ufa i wierzy, że nie zrobi nic złego. Dziwne to jest bo Lou zawsze jest tak jakby dziecinny, ale cieszę się w tym wypadku, że to właśnie Lou dostanie samochód. Znaczy pożyczy mu go menager chłopaków.  Louisa z nami nie było, czyli pewnie poszedł się położyć. Hmm… Poszłam w kierunku „sypialni” i odsłoniłam jedno z zasłoniętych łóżek.
- Lou proszę cię wstań. – powiedziałam potrząsając chłopakiem.
- Klaudia prosze cię nie teraz. Zasypiam.- mruknął pod nosem.
- No, ale Lou ja mam do ciebie prośbę wielką. Proszę cię. Bądź przyjacielem. Zrobię dla ciebie wszystko za tą przysługę. Dosłownie wszystko. Proszę cię no Lou. – powiedziałam i położyłam się obok chłopaka, który otworzył jedno oko i spojrzał na mnie chytrze.
- Wszystko?- zapytał, a ja kiwnęłam głową na tak.
- Tylko nie pójdę z Toba do łóżka debilu. – powiedziałam ze śmiechem.
- No przecież wiem.- odpowiedział śmiechem. – No to umów mnie z Dianą.- dodał po chwili gdy oboje się uspokoiliśmy.
- Z Dianą? Moją siostrą?- zapytałam niedowierzając.
- No tak czy coś w tym złego?- odpowiedział pytaniem na pytanie.
- Nie no nic. Dobrze. Zrobię wszystko co w mojej mocy by cię z nią umówić. – odpowiedziałam z uśmiechem na twarzy.
- Cieszę się.- powiedział całując mnie w policzek.- A teraz mów.- dodał.
- Odwieź mnie jutro na lotnisko. – powiedziałam i niepewnie spojrzałam na chłopaka.
- Ty chyba oszalałaś dziewczyno !- krzyknął i jak jakiś oparzony wyleciał z łóżka. – Nigdzie cię nie zawiozę. Bo ty nie wracasz jutro do domu. Rozumiesz?!- krzyczał, a ja spojrzałam na niego wrogo. Po chwili obok nas zjawili się Zayn, Niall i Liam.
- Louis kto wyjeżdża?- zapytał Niall z pełną buzią.  Lou spojrzał na mnie, a ja pokręciłam przecząco głową. Jednak ten jakby nie widział tego co robię odpowiedział.
- Klaudia chce jutro wrócić do Londynu przez tego debila który o głupotę się obraża. ! – krzyknął w stronę pomieszczenia w którym aktualnie przebywał Harry.
- Ty chyba żartujesz. Nigdzie nie jedziesz. Już ja tego dopilnuję.- powiedział Zayn i pociągnął mnie za rękę w stronę kanapy na której siedzieliśmy przed moją rozmową z Lou.  Postanowiłam, że tak czy tak wsiądę do samolotu i wrócę do Londynu. Jeżeli nie zawiezie mnie Lou to pojadę taksówką.  Usiadłam zła obok Zayna i spojrzałam na Harrego, który wystukał coś w klawiaturze, a po chwili spojrzał na mnie. Poczułam wibrację telefonu w kieszeni więc wyciągnęłam go. Otworzyłam wiadomość i na maska się wkurzyłam.  Pisało tak:

    „ Więc nie zostajesz dwóch dni tylko wracasz jutro tak? Zajebiście. Lepiej nie mogłoby być. Czy ty kiedykolwiek myślisz o mnie? Pomyślałaś jak ja będę się czuł jak mnie zostawisz?
                        Harry Xxx”

  Spojrzałam na niego wrogo. Wkurzyłam się. Co on sobie wyobraża. Nie rozmawia ze mną. Nie zwraca na mnie uwagi. Pisze sobie z jakimiś panienkami, a potem ma do mnie pretensje, że wyjeżdżam wcześniej? Jakiś nienormalny.

   „ Co ty sobie wyobrażasz? Myślisz, że jak nie będziesz się do mnie odzywał i nie zwracał na mnie uwagi to zostanę na te cholerne dwa dni lub resztę trasy? Po jaką cholerę mam zostawać skoro ty masz mnie w dupie i piszesz sobie z jakimiś panienkami? No powiedz po co mam zostać? Jak wyjadę będziesz miał spokój. Będziesz mógł się z nimi umówić. Będziesz mógł się z nimi spotkać. Będziesz mógł wszystko. Niech ma z tobą dziecko. Może ona ci je da i nie poroni. Nie zabije własnego dziecka. Droga wolna.
                                            Klaudia Xxx”

   Spojrzałam w bok i zobaczyła Zayna, który patrzył w mój telefon. Zobaczył, że widzę co robi więc położył swoją rękę na moim ramieniu.
- Naprawdę tego chcesz?- zapytał, a ja nic nie odpowiedziałam. Spojrzałam tylko na Harrego, który coś napisał, a potem wyszedł z pokoju. Dostałam sms, którego otworzyłam, po chwili namysłu.

  „ Czyli to koniec? ; ((
                          Harry Xxx”

    Nie wiedziałam co napisać. Kocham go. Tak cholernie go kocham, ale nie wiem czy jestem gotowa wytrzymać te wszystkie złe chwile naszego związku.  Może lepiej jest zrobić sobie przerwę? Chociaż do końca trasy chłopaków. Zobaczymy czy znajdziemy sobie kogoś innego z kim będziemy szczęśliwi czy jednak stwierdzimy, że nie możemy bez siebie żyć i wrócimy do siebie. Chcę się przekonać co zrobi jak zakończę ten związek. Czy będzie się starał go naprawić? Czy będzie się umawiał z jakimiś panienkami i upijał się na różnego typu imprezach? Pokazałam Zaynowi sms, a ten przytulił mnie do siebie.
- Chyba to koniec. Może lepiej zrobić sobie przerwę?- zapytałam sama siebie spoglądając na chłopaka.
- Kochasz go i on kocha ciebie. Po jaką cholerę chcesz robić przerwę?- zapytał a ja wzięłam głęboki oddech.
- Zobaczymy co się stanie. Czy będzie się starał ratować nasz związek. Czy będzie się spotykał z jakimiś panienkami.- odpowiedziałam i spojrzałam na telefon.


    „ Nie zniosę dłużej kolejnych takich durnych sprzeczek. Może powinniśmy zrobić sobie przerwę. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Kocham cię Harry  i  zawsze będę cię kochać, ale taka przerwa dobrze nam zrobi. Ja wrócę do Londynu, a ty dokończysz trasę.
                                                  Klaudia Xxx”

  Patrzyłam na to co napisałam i nie potrafiłam nacisnąć wyślij. Ja go naprawdę cholernie mocno kocham. Co jeśli w czasie trasy znajdzie sobie lepszą, ładniejszą? Będę żałowała, że postąpiłam tak jak chcę postąpić. Z rozmyśleń wyrwał mnie głos. Głos Harrego. Głos, którego mi tak cholernie brakowało. Spojrzałam w jego stronę.
- Proszę cię nie zostawiaj mnie. Rozumiem chcesz iść do szkoły. Dokończyć gimnazjum i zgadzam się na to, ale proszę cię nie zostawiaj mnie. Nie wyprowadzaj się od nas. Przecież możesz mieszkać z nami. Błagam cie Klaudia. Kocham cię jak nikogo innego. Znaczysz dla mnie wszystko. Zachowałem się jak idiota, debil, kretyn. Tak wiem to. Proszę cię o jedno. Nie zostawiaj mnie.- powiedział i usiadł obok mnie. Chwycił moją dłoń i uśmiechnął się do mnie. I co teraz? Ehh..
- Nie zostawię cię. Za bardzo cię kocham.- powiedziałam i musnęłam jego wargi, które uniosły się momentalnie w górę. Harry przytulił mnie do siebie i nic nie mówiliśmy. Po chwili podszedł do nas Lou i zaczął klaskać w dłonie.
- Chłopaki ! Chłopaki ! Pogodzili się ! – krzyczał na cały Tor Bus. Zaśmialiśmy się z Harrym, a po chwili obok nas zjawiła się reszta głupków.  Zaczęli się cieszyć i przytulać nas. Po chwili zatrzymaliśmy się, a kierowca powiadomił nas, że jesteśmy w Nowym Yorku. Harry chwycił moją dłoń i wyszliśmy z Tor Busa.


*** Dwa dni później ***

    Pewnie wiele z was zastanawia się czy zostałam z chłopakami dwa dni czy nie. Otóż tak, zostałam, ale właśnie siedzę w samolocie i wracam do Londynu. Pożegnanie z Harrym było ciężkie, ale wytrwamy i będziemy się odwiedzać. Mamy koniec października. Zbliżają się moje siedemnaste urodziny. Dokładnie 4 listopada skończę siedemnaście lat. Wiem, że Harry nie przyjedzie do mnie z chłopakami, bo tego wieczora mają koncert. Jest mi smutno, ale trudno. Spędzę ten czas z bratem, Patrycją, Wiktorem, Seleną, Lauren, mamą, Dianą i tu się zdziwicie bo zadzwonił do mnie mój tato i powiedział, że jeżeli może to przyjedzie do mnie właśnie w moje urodziny. Właśnie 4 listopada. Powinnam go nienawidzić, ale to jednak mój ojciec i zgodziłam się.

    Lot minął dość spokojnie. Nie było żadnych problemów. Po odprawie i odebraniu bagaży na lotnisku czekała na mnie Diana z dziewczynami.  Przytuliłam każdą do siebie i ucałowałam w policzek. Na lotnisku kilku paparazzi, którzy oczywiście stwierdzili, że muszą zrobić zdjęcie jak dziewczyny obierają mnie z lotniska. Pewnie pojawią się plotki, że wróciłam szybciej bo rozstałam się z Harrym.  Ehhh.. No nic przyzwyczaiłam się już do tego, że odkąd zaczęłam przyjaźnić się z chłopakami moje życie nie jest już takie jak wcześniej. Wsiadłyśmy do samochodu Diany i pojechałyśmy do centrum Londynu. Nie mówiłam wam o moim planie, ale otóż postaram wam go teraz przedstawić. Zacznijmy od początku.

    Gdy rozmawiałam z siostrą poprosiłam ją by kupiła za mnie to mieszkanie, które jakiś czas temu chciałam kupić. Pieniądze jakie były jej potrzebne przelałam na jej konto i poprosiłam by umeblowała je wraz z Lauren i Seleną. Wiedziałam, że dziewczyny znają mój gust i umeblują je tak jakbym ja chciała. Mieszkanie to nie było zbyt duże, ale właśnie takie chciałam mieć. Będę mieszkała w nim sama i wystarczy mi. Mieszkanie ma 2 sypialnie, salon, łazienkę, kuchnię, garderobę i hol.  To właśnie był mój plan. Pomysł. Marzenie, który chciałam zrealizować.

     Po 20 minutach drogi z lotniska byliśmy na miejscu. Wzięłam swoją walizkę i razem z dziewczynami udałyśmy się na 2 piętro, na którym znajdowało się moje mieszkanie. Diana przed mieszkaniem dała mi klucze, którymi otworzyłam drzwi i zamarłam. Weszłam powoli i oglądałam wszystkie pomieszczenia. Były urządzone w nowoczesnym stylu. Kolory były takie jak lubię.
- Jesteście boskie. Dziękuję !  - krzyknęłam i rzuciłam się na przyjaciółki i siostrę.
-  Emm w szafie masz część rzeczy Harrego, bo pewnie będzie cię odwiedzał, albo zamieszkacie razem. Nie wiedziałyśmy czy rozmawialiście o tym więc jak przewoziłyśmy twoje ubrania to jego trochę też wzięłyśmy.- powiedziała Lauren otwierając drzwi do garderoby.
- Będzie mi go brakowało przez ten czas, który go nie będzie więc przynajmniej będę czuła jego zapach.- powiedziałam z uśmiechem. – Naprawdę dziękuję.- dodałam po chwili i jeszcze raz przytuliłam dziewczyny.
- Naprawdę niema za co. Jeszcze takie szybkie pytanie i spadamy. Będziesz jutro w szkole? – zapytała Selena.
- No tak. Znaczy postaram się. – powiedziałam ze śmiechem- Nie no będę i tak długi czas mnie nie było.- dodałam gdy przestałam się śmiać.
- To wpadniemy po ciebie o 7:30. Do jutra.- powiedziały dziewczyny i wyszły. Została tylko Diana, którą poprosiłam żeby została jeszcze chwilę. Musiałam przecież jakoś umówić ją z Lou, który odwiózł mnie na lotnisko razem z resztą. Zrobiłam nam herbatę i usiadłyśmy w salonie.
- Wiesz naprawdę mi przykro, że tak wyszło z Nathanem. – zaczęłam niepewnie. -  Widocznie nie był ci pisany, ale nie chcę cię dołować. Będąc te dwa dni w Nowym Yorku pewny chłopak przypomniał sobie, że mam siostrę. Ładną siostrą, który mu się podoba. Chciał abym cię z nim umówiła. Naprawdę wiele to dla niego znaczy i prosił mnie abym to zrobiła. Pewnie myślisz, że sam może to zrobić, ale właśnie teraz nie może, bo. No bo nie może.- powiedziałam i spojrzałam na siostrę.
- Kto to jest?- zapytała, a ja się zaśmiałam. Usłyszałam dźwięk mojego telefonu, który oznajmia, że dostałam sms.

   „ Miałaś napisać, jak wylądujesz, ale pewnie dziewczyny wyciągnęły cię na zakupy.  Jeżeli możesz wejdź na skype. Lou marudzi, że chce z tobą pogadać i zapytać czy spełniłaś jego prośbę. Proszę wejdź jak najszybciej bo nie da mi spokoju. Kocham cię ;*
                              Harry Xxx”

    „ Wylądowałam, ale nie jestem z dziewczynami na zakupach. Odwiedziłyśmy jedno z miejsc, w którym aktualnie przebywam z Dianą, bo Sel i Lauren musiały wracać do domu. Za kilka minut będę na skype, ale z Dianą. Nie mów Lou, że ona też będzie. Niech ma chłopak niespodziankę. Też cię Kocham <3
                               Klaudia Xxx”

- Chodź pogadamy na skype z Harrym.- powiedziałam i poszłam po laptopa, a po chwili siedziałam obok Diany na kanapie w salonie trzymając laptopa na kolanach. Gdy tylko pojawiłam się na skype Harry od razu zadzwonił. Włączyłam kamerkę i przywitałam się z chłopakiem. Diany na razie nie pokazywałam bo powiedziałam, że będzie niespodzianka.
- Cześć kochanie- powiedział chłopak.
- Cześć.- powiedziałam z uśmiechem i wysłałam chłopakowi buziaka w powietrzu.
- Widzę, że nie jesteś w domu. Jesteś u mamy? – zapytał, a ja pokręciłam przecząco głową.
- Powiem ci później. A ten głupek kiedy będzie?- zapytałam ze śmiechem. Otóż Harry dalej był przeciwny mojej przeprowadzce i nie wie, że kupiłam mieszkanie. Nie chciałam się z nim znów kłócić dlatego nie powiedziałam mu o tym, że już mieszkam w nowym mieszkaniu.
- Poszedł po marchewki do kuchni, a mówiłaś, że jest Diana z tobą. Czemu jej nie pokazujesz?- zapytał, a ja się zaśmiałam i skierowałam laptopa w stronę siostry.
- Cześć Harry.- powiedziała z uśmiechem.
- Cześć szwagierko co tam?- zapytał a my się zaśmiałyśmy.
- Nic ciekawego. Właśnie siedzimy w nowym..- zaczęła, ale nie pozwoliłam jej dokończyć. Zakryłam usta dłonią i pokręciłam przecząco głową. Dziewczyna zrozumiała o co mi chodzi i poszła do kuchni.
- W nowym mieszkaniu tak?- zapytał Harry, a ja spuściłam wzrok. Wiedziałam, że nie był zadowolony z mojego pomysłu, a ja chciałam by dowiedział się dopiero jak wróci na święta.  W tym momencie przed kamerą pojawił się Lou z 3 marchewkami. Byłam mu wdzięczna, że właśnie teraz przyszedł.
- Cześć mała co tam? Wylądowałaś? O widzę, że nie jesteś u nas, jesteś u mamy? A nie, nie to nie jest dom twojej mamy. Gdzie jesteś coo? – Lou jak to Lou zadawał tysiąc pytań. Nie odpowiadałam tylko patrzyłam jak siedzi na kolanach Harrego. Mojego Harrego i wcina marchewkę. Uśmiechnęłam się sama do siebie zapominając, że oni to widzą.
- Cześć Louis. Tak wylądowałam i jak widzisz jestem cała i zdrowa. Jestem, jestem …- zacięłam się w tym momencie. No właśnie. Obok Louisa siedzi Harry, który nie chcę aby w taki sposób dowiedział się o tym, że kiedy wróci z trasy nie będę mieszkała razem z  nimi.
- Jest u mnie.- powiedziała Diana pojawiając się obok mnie. Lou był tak zaskoczony, że aż spadł  z kolan Harrego. Ale po chwili już wstał i usiadł na swoim wcześniejszym miejscu.
- Cześć Louis jak dobrze cię zobaczyć. Stęskniłam się za tobą.- powiedziała po chwili dziewczyna i uśmiechnęła się do Louisa. Chłopak był zaskoczony słowami Diany i zaczął chrupać marchewkę.
- Witaj Diana, również cieszę się, że mogę cię zobaczyć.- powiedział i uśmiechnął się do niej pokazując swoje białe i równe zęby.
- Ja będę lecieć. Jutro dokończymy naszą rozmowę Klaudia.- powiedziała zwracając się do mnie. – Pa Klaudia, pa chłopaki.- powiedziała i pomachała im do kamery.
- Zdzwonimy się ! – krzyknęłam i wróciłam wzrokiem na widok ekranu w laptopie. Harry, który na pewno zastanawia się nad tym co powiedziałam ja i nad tym co powiedziała Diana. Louis, który cieszy się i skacze po pokoju jak jakiś nienormalny, że widział i rozmawiał z Dianą.
- Nic nie powiesz?- zapytał się mnie Harry. I co ja mam zrobić co? Powiedzieć mu, że kupiłam mieszkanie i mieszkam już w nim ?
- Louis możesz zostawić nas samych na chwilę?- zapytałam zwracając się do przyjaciela.
- Jasne, ale pogadamy jeszcze dziś?- zapytał, a ja kiwnęłam głową na znak, że się zgadzam. Chłopak wyszedł z pokoju, a ja spojrzałam na Harrego, który czeka aż mu wyjaśnię wszystko.
- Wiem, że nie byłeś zadowolony z mojego pomysłu, ale tak jak się pozmyślasz pewnie kupiłam mieszkanie i właśnie w nim jestem. Od razu wyprzedzę twoje pytanie i odpowiem na nie. Nie nie było w z tobą z wami źle. Po prostu wiesz jak to jest. Nie chcę ciągle być na twoim i chłopaków utrzymaniu. Jasne, dostaję kasę od taty i mamy, ale niedługo skończę siedemnaście lat i chcę pójść do pracy. Zatrudnię się jako kelnerka w jakiejś kawiarni.- powiedziałam patrząc w klawiaturę mojego laptopa.
- Jak ty to sobie wyobrażasz Klaudia? Szkoła, praca, własne mieszkanie. Nie uważasz, że to za wiele? Pójdziesz do pracy i nie będziemy mieli czasu dla siebie.- powiedział, a ja podniosłam wzrok i zobaczyłam, że łza spływa po jego policzku. Szybko ją starł z myślą, że jej nie widziałam, ale jednak widziałam.
- Przecież możesz zamieszkać razem ze mną. Byłoby mi bardzo miło gdybyś mieszkał ze mną. Wtedy spędzalibyśmy więcej czasu ze sobą.- powiedziałam i delikatnie się uśmiechnęłam.
- A co na to twoi rodzice? Nie byliby zadowoleni, że ich siedemnastoletnia córka mieszka z chłopakiem. Twój ojciec by mnie zabił.- powiedział Harry.
- Moi rodzice nie mają tu nic do gadania. Ojciec miał mnie przez rok czasu w dupie nie odzywał się, a dziś w samolocie zadzwonił do mnie i mówił, że przyjedzie do mnie 4 listopada, a mama  na pewno nie będzie miała nic przeciwko. Polubiła cię.- powiedziałam z uśmiechem, a po chwili ziewnęłam. Spojrzałam na zegarek była 23:30, a ja jutro idę do szkoły.
- Zobaczymy jak to będzie. Widzę, że jesteś zmęczona, a jutro pewnie idziesz do szkoły. Połóż się spać bo jest już dosyć późno.- powiedział chłopak z uśmiechem, ale i zarówno z troską w głosie.
- Miałam rozmawiać z Louisem jeszcze.- powiedziałam i znów ziewnęłam.
- Powiem Louisowi, że byłaś zmęczona i poszłaś spać. Zrozumie na pewno. A ty połóż się i śpij spokojnie. Kocham cię. Dobranoc.- powiedział i pocałował ekran laptopa.  Zaśmiałam się.
- Dobranoc kochanie. Do jutra.- powiedziałam i zamknęłam laptopa.  Poszłam wziąć prysznic i założyłam koszulkę Harrego. Położyłam się do łóżka i nastawiłam budzik w telefonie na 6:30.  Po chwili dostałam sms.

    „ Naprawdę ciężko się zasypia bez ciebie. Przez przypadek wziąłem twoją bluzkę i tak jakoś się złożyło, że leżę przytulony do niej. Ty pewnie już zasypiasz więc dobranoc i pamiętaj, że cię kocham <3
                    Harry Xxx”

    „ Mi bez ciebie też ciężko zasypiać. Natomiast ja tak jakoś przez przypadek założyłam twoją koszulkę i bez twojej zgody w niej śpię. Mam nadzieję, że nie masz mi tego za złe.
 Dobranoc :*
                  Klaudia Xxx”


    Po wysłanym sms od razu zasnęłam.


_______________________________________________________
Dopiero co wróciłam do domu ; p
Nawet się nie rozpakowałam tylko od razu dodaję nowy rozdział, który napisałam podczas nocnego patrzenia w gwiazdy ; ))
 Przez te dwa dla mnie wspaniałe tygodnie poznałam świetnych ludzi dzięki, którym nie nudziłam się i spędzałam świetnie czas. Naprawdę dziękuję za tą imprezę z soboty na niedzielę. Za te spacery i za to opowiadanie różnych śmiesznych rzeczy  <3  W Sobotę się zobaczymy ; ) Wróciłam do domu, a już za wami tęsknię ; (( Odliczam dni do soboty <3

Rozdział długi bo chciałam wynagrodzić te dni przez które mnie nie było i rozdziały się nie pojawiały ; /

Mam nadzieję, że się wam podoba i pozostawicie po sobie choć mały ślad. Krótki komentarz. Naprawdę wiele to dla mnie znaczy ; ))

Do następnego ! <3

Rozdział 25 #

       Obudziłam się przez głośny śmiech Louisa, który powiedzmy szczerze było słychać chyba na końcu autostrady, którą właśnie jechaliśmy. Wyciągnęłam z uszu słuchawki i usiadłam wygodnie na kanapie w Tor Busie.

- O już wstałaś? Spałaś jakieś 30 minut.- powiedział Harry i pocałował w czoło.

- Wstałam bo śmiech Lou słychać na końcu autostrady. Dzięki za pobudkę.- powiedziałam i spojrzałam na telefon. Dzwoniła do mnie Diana. Postanowiłam do niej odzwonić. 

- Hallo?

- Cześć. Dzwoniłaś do mnie, ale spałam. Przepraszam.

- Nic się nie stało. Naprawdę. Chciałam tylko pogadać. Jesteś może w domu?

- Niee jadę właśnie z chłopakami w trasę. A coś się stało?

- Chciałam się spotkać i pogadać.  Pojechałaś z nimi na całe trzy miesiące?

- Nie. Tylko na kilka dni, ale nikt o tym nie wie. To możemy się spotkać za 2 dni?

- Jasne to wpadnę do ciebie. Będziesz w Londynie tak?

- Tak. Tak. To do zobaczenia. 

Nacisnęłam czerwoną słuchawkę, a telefon schowałam do kieszeni. 

-  Z kim spotkasz się za dwa dni?- zapytał Harry, a w tej chwili doszło do mnie, że on myśli, że jadę z nimi na całe trzy miesiące. Ehh muszę mu powiedzieć prawdę, że wracam za dwa dni do Londynu. Muszę wrócić do szkoły. Co prawda na czas ciąży jestem zwolniona z nauki, ale w związku z tym, że poroniłam wracam do szkoły za 5 dni. A czemu wracam za dwa? Bo muszę się przygotować do tego dnia. Wiem, że będzie mi ciężko. Wstawanie rano, siedzenie  w szkole przez 7/8 godzin będzie męczące, ale chcę skończyć gimnazjum. Potem technikum i studia.  

- Z Dianą.- odpowiedziałam i spojrzałam na chłopaków. W oczach Louisa zobaczyłam małe iskierki. Na twarzy malował się szeroki uśmiech.  Czyżby Lou, chciał się spotkać z moją siostrą? 

- Co przyjeżdża do Nowego Yorku ?- zapytał Lou, a ja zaprzeczyłam. 

- To jak się z nią spotkasz?- zapytał  Niall, a wzięłam głęboki oddech.

- Wracam za dwa dni do Londynu.- zaczęłam, ale przerwał mi Harry.

- Mówiłaś, że jedziesz z nami. Ze mną. Nie mogłaś mnie tak okłamać.- powiedział z wyrzutem.

- Posłuchaj. Daj mi skończyć.- powiedziałam.- Wracam za dwa dni. Na czas ciąży byłam zwolniona ze szkoły, ale w związku z tym co się stało muszę wrócić do szkoły. Nie mam innego wyjścia. Zobaczymy się szybko. Nim się obrócisz wrócicie do Londynu. Muszę skończyć gimnazjum by dostać się do technikum. Harry wracacie na święta. Będzie dobrze. – powiedziałam i złapałam chłopaka za rękę. Ścisnęłam mocniej i pocałowałam w policzek.

- Możesz przecież zostać. Nasz nauczyciel może uczuć ciebie. Nie możesz wyjechać. Obiecałaś.- powiedział Harry. Widziałam, że nie był zadowolony z mojej decyzji. Z tego, że nie powiedziałam mu od razu. 

- Posłuchaj mnie.- zaczęłam i w tym momencie Tor Bus się zatrzymał oznaczając, że mamy postój.  Harry wstał, ale chwyciłam go za rękę i pociągnęłam na miejsce.  -  Od początku planowałam tak zrobić. Nie mogę wszędzie z tobą jeździć Harry. Zrozum. Co będzie dalej co? Będziemy dorośli. Ty skończysz szkołę. Studia, a ja co? Nie skończę gimnazjum. Będziesz chciał być z kimś takim? Bo ja bym nie chciała.- powiedziałam podniesionym tonem. 

- Kocham cię i będę z tobą bez względu na to jakie masz wykształcenie.- powiedział patrząc mi w oczy.- Nie możesz wrócić. Pamiętasz wtedy w kuchni? Obiecałaś mi, że pojedziesz ze mną. Z nami w trasę.- dokończył.

- Chodźcie idziemy na obiad.-powiedział wychodząc z autobusu kierowca.  

-Zaraz.- powiedziałam i uśmiechnęłam się blado do chłopaka.-  Wiem, że mnie kochasz. Ja ciebie też kocham i nie wyobrażam sobie rozstania z tobą, ale Harry pozwól mi wrócić. Pozwól bym skończyła ten durny ostatni rok w gimnazjum.  Jeżeli tylko będę mogła przylecę do was. Do ciebie na weekend lub jak będę miała kilka dni wolnych wsiadam w samolot i przylatuję do ciebie i chłopaków. – dokończyłam i przytuliłam się do chłopaka.

- Chodźmy na obiad.- powiedział i pociągnął mnie za rękę. Wiedziałam, że dalej był zły i będzie na mnie zły, ale nie mogłam postąpić inaczej.  Musiałam wrócić do szkoły. Do Londynu. Zacząć żyć tak jak kiedyś.  Szliśmy w ciszy do restauracji gdzie siedziała cała ekipa chłopaków. Zajęliśmy miejsca i zamówiliśmy jakiś obiad. Wszyscy rozmawiali, śmiali się, a ja ? Ja i Harry nic nie mówiliśmy. Dłubaliśmy widelcami w talerzach rozwalając wszystko co przyszykowali kucharze. Z rozmyśleń wyrwał mnie głos Zayna.

- Co jest?- zapytał bo to obok niego siedziałam.

- Ehh. Szkoda gadać.- powiedziałam i spojrzałam na chłopaka.

- Widzę, że coś jest nie tak. To przez to co powiedziałaś Harremu po rozmowie z Dianą?- zapytał, a ja kiwnęłam głową na tak. 

- Chyba wrócę szybciej niż mówiłam w Tor Busie. Nie ma sensu siedzieć tu dwa dni skoro jest na mnie wściekły.- mruknęłam pod nosem mając nadzieję, że Harry tego nie usłyszałam.  Całe szczęście usłyszał tylko Zayn, który spojrzał na mnie dziwnie.

- Chcesz wrócić tylko dlatego, że jest wściekły? Wrócić szybciej niż mówiłaś?- zapytał, a ja znów kiwnęłam głową na tak. 

- Popełniasz błąd, ale to twoje życie.- odpowiedział, a po chwili wróciliśmy do Tor Busa, który jechaliśmy dalej.

    Czekały nas jeszcze 2h drogi, więc włożyłam słuchawki do uszu i zaczęłam po cichu śpiewać piosenkę Justina Biebera- Be Alright. 

Across the ocean, across the sea/
Poprzez ocean, poprzez morze.
Starting to forget the way you look at me now/
Zaczynam zapominać sposobu w jaki na mnie patrzysz.
Over the mountains, across the sky/
Poprzez gory, poprzez niebo.
Need to see your face, I need to look in your eyes/
Poptrzebuję ujrzeć twą twarz, potrzebuję spojrzeć w twoje oczy.
Through the storm and through the clouds/
Poprzez burzę I poprzez chmury.
Bumps in the road and upside down now/
Wyboista droga I teraz do gory nogami.
I know it's hard to be asleep at night/
Wiem, że jest trudno spać w nocy.
Don't you worry, cause everything's gonna be alright/
Nie martw się bo wszystko bedzie w porządu.
Be alright/
W porządku.

Through the sorrow and the fights/
Poprzez smutek I walki.
Don't you worry, cause everything's gonna be alright/
Nie martw się bo wszystko będzie w porządku.
Be alright/
W porządku

All along in my room/
Cały czas w moim pokoju.
Waiting for your phone call to come soon/
Czekam na to aż zadzwonisz, to już wkrótce.
For you, oh, I would walk a thousand miles/
Dla ciebie, oh mógłbym przejść tysiące mil.
To be in your arms holding my heart/
żeby być w twoich ramionach, trzymasz moje serce.
Oh I, oh I, I love you/
Oh ja, oh ja, ja Kocham cię.
And everything's gonna be alright/
I wszystko będzie w porządku.
Be alright/
W porządku

Through the long nights and the bright lights/
Poprzez długie noce I jasne światła.
Don't you worry, cause everything's gonna be alright/
Nie martw się, bo wszystko będzie w porządku.
Be alright/
W porządku

You know that I care for you, I'll always be there for you/
Wiesz, że się o ciebie troszczę, że zawsze będę tu dla ciebie.
I promise I'll just stay right here/
Obiecuję, że zostaję dokładnie tutaj.
I know that you want me to, baby we can make it through/
Wiem, że także mnie pragniesz kochanie, możemy przejśc.
Anything, cause everything's gonna be alright/
poprzez cokolwiek, bo wszystko będzie w porządku/
Be alright/
W porządku.

Through the sorrow and the fights/
Poprzez smutek I walki.
Don't you worry, cause everything's gonna be alright/
Nie martw się, bo wszystko będzie w porządku.
Be alright, Be alright/
W porządku, w porządku.

Through the sorrow and the fights/
Poprzez smutek I walki.
Don't you worry, cause everything's gonna be alright/
Nie martw się, bo wszystko będzie w porządku.

Po chwili dostałam sms. Nadawcą był Louis ; * .

„ Nie martw się, bo wszystko będzie w porządku. 

Na marginesie ładnie śpiewasz ; *  

                                              Lou”.

„ Mam nadzieję, że tak będzie. 

Dzięki ; ))

               Klaudia ; )”

„ On ci wybaczy. Po prostu martwi się o ciebie. Będzie się gniewał przez dzień, ale przejdzie mu gdy dojdzie do niego, że tylko przez dwa dni z nim będziesz. Znam go jak nikogo innego. Więc uśmiechnij się bo jak jesteś smutna to ja też jestem smutny. 

                                                                   Lou;* ; ))”

       Nic nie odpisałam tylko uśmiechnęłam się do chłopaka, a ten to odwzajemnił.   Może Louis ma rację. Harry przestanie się gniewać? Przecież nic takiego nie zrobiłam. Po prostu chcę wrócić do szkoły. To tylko niecałe trzy miesiące. Wytrzymaliśmy już trzy więc i kolejne trzy damy radę. 

_______________________________________________________________________

   Jest 25 rozdział, który jak obiecałam dedukuję Julce ;*

Cieszę się, że czytacie i komentujecie te głupoty ; ))
Przepraszam za błędy jak jakieś się pojawią, ale nie chce mi się czytać rozdziału jeszcze raz ; /
Jak go oceniam w skali 1-10?
Myślę, że na 6 zasługuje, ale to tylko moja ocena.
Napiszę od razu, żebyście nie myślały dlaczego rozdziały się nie pojawiają.
Otóż następny rozdział pojawi się dopiero w drugiej połowie sierpnia.
Przepraszam za tą przerwę, ale mamy wakacje i wyjeżdżam w sobotę nad jezioro na dwa tygodnie <3
Mam nadzieję, że pojawią się jakieś komentarze pod tym rozdziałem i spodoba się on wam tak jak mnie.

Dzisiaj mijają dwa lata ! <3
Dwa lata w których tak wiele się zmieniło.
Gdyby ktoś dwa lata temu powiedział mi, że będę prowadziła bloga chyba bym go wyśmiała ; p
A teraz? teraz to już mój drugi blog. Ja pierdziele ; p

No nic życzę udanych wakacji ! ; *      

           
                                


Do następnego ! <3

Rozdział 24 #

Oczami Nialla:

     Chodziłem ulicami Wrocławia. Nie wiedząc co ze sobą zrobić. Ona mnie zdradziła. Najważniejsza osoba w moim życiu mnie zdradziła. Była 19:30 a na ulicach tego całego Wrocławia było pełno ludzi jak i naszych fanek.  Podbiegło do mnie kilka dziewczyn prosząc o autograf i zdjęcie. Niechętnie to zrobiłem i poszedłem dalej. Doszedłem do jakiegoś parku i usiadłem na jednej z ławek.  Myślałem nad tym jak mogłem dopuścić do tego, żeby Selena została sama w Londynie. Mogła jechać z nami w trasę lub z Klaudią przylecieć do Polski i wtedy nic by się nie stało. Poczułem wibrację mojego telefonu.  Spojrzałem na ekran i widniało imię „Selena<3”. Odrzuciłem połączenie, a po chwili dostałem sms. Byłem pewny, że od Seleny jednak się myliłem. Nadawcą była Klaudia.

„ Posłuchaj Selena zrobiła błąd, ale proszę cię powiedz mi gdzie jesteś. Przyjdę porozmawiamy w końcu od czego ma się przyjaciół. Jeżeli masz ochotę pogadać daj znać.”

Potrzebowałem z kimś porozmawiać. Wiedziałem, że Klaudia będzie tą właściwą osobą, ponieważ jest dziewczyną i pewnie będzie mogła mi wytłumaczyć to dlaczego Selena mnie zdradziła.

„ Przyjdź sama. Do parku kilka ulic dalej od domu Justina. Czekam na brązowej ławce.”

Po chwili dostałem odpowiedź.

„ Już wychodzę.”

      Schowałem telefon do kieszeni i patrzyłem przed siebie. Nie mogłem pojąć tego dlaczego to mnie musiało spotkać? Co ze mną jest nie tak? Jestem brzydki? Nie umiem  kochać ludzi? Ehh.. Z rozmyśleń wyrwał mnie głos dziewczyny.
- Brawo dla ciebie Niall. Tu są same brązowe ławki i setki ludzi w parku.- powiedziała zdyszana. Widocznie musiała biec. Zaśmiałem się w duchu. No tak mogłem pomyśleć, że ławki są brązowe. Brawa dla mnie.
- Zapewne wiesz, że Selena jest moją przyjaciółką i chcę aby była szczęśliwa. Dlatego proszę cię porozmawiaj z nią. Ja wiem, że zrobiła błąd. Głupi błąd zdradzając cię, ale ona cię kocha i ty także kochasz ją.- powiedziała i spojrzała na mnie.
- Kocham ją i bez względu na to co się wydarzy dalej będę ją kochał, ale nie rozumiem tego co ze mną jest nie tak, że mnie zdradziła? Jestem aż tak brzydki?- zapytałem i spojrzałem w kierunku dziewczyny.
- Przestań gadać głupoty. Jesteś słodkim blondynem o zajebiście niebieskich oczach i każda dziewczyna marzy o takim chłopaku jak ty. Uwierz mi byłam waszą fanką i dalej nią jestem oczywiście, ale zanim poznałam was wiele dziewczyn na ulicy mówiło o was i ja również byłam jedną z nich. Wiele z nich marzyło o tym aby was spotkać. Wiele z nich marzyło aby spotkać swojego idola, Nialla Jamesa Horana, więc nie pieprz mi tu głupot, że jesteś brzydki.- powiedziała, a ja na te słowa uśmiechnąłem się.- Ale nie oto tu chodzi. W domu siedzi dziewczyna, która kocha cię nad życie. Nie pozwól by jeden durny błąd spieprzył to co jest między wami.- dodała po chwili. Siedziałem słuchając tego co powiedziała mi Klaudia. To naprawdę wiele mi uświadomiło. Powinienem z nią porozmawiać. Dać jej szansę. Nie mogę pozwolić aby mój związek zakończył się przez jeden głupi błąd. Fakt to, że mnie zdradziła strasznie zabolało, ale ja ją kocham i nie pozwolę jej odejść. Ludzie mogą myśleć, że jestem kretynem wybaczając dziewczynie zdradę, ale moje serce już wybrało. Zdecydowało co mam zrobić.
- Dziękuję ci.- powiedziałem przytulając dziewczynę następnie całując ją w policzek.
- No już leć do niej.- powiedziała ze śmiechem. Tak jak powiedziała dziewczyna tak też zrobiłem. Od razu ruszyłem  w kierunku domu brata mojej przyjaciółki.


  Oczami Harrego:

     Za cztery dni chłopaki jadą w trasę, a ja muszę powiadomić fanki, że nie pojawię na koncertach  w związku ze sprawami prywatnymi. Leżałem na łóżku na kolanach trzymając laptopa, który włączał się dzisiaj strasznie wolno. Myślałem nad tym wiele razy. Louis prosił bym jechał z nimi, ale ja nie mogę. Chcę być ze swoją dziewczyną. Może przyjadę na parę koncertów, ale z nią. Nie mogę zostawić jej samej. Po chwili laptop się włączył a ja wszedłem na twittera.  Odpowiedziałem na wiele pytań i zszedłem na parter do kuchni by napić się soku. Było po 18, więc nie spodziewałem się tam Klaudii. Dziewczyna zawsze o tej porze chodziła na spacery. Dzisiaj było jednak inaczej.
- Nie na spacerze?- zapytałem podchodząc do niej.
- Dzisiaj nie.- odpowiedziała i wsadziła łyżeczkę z jogurtem do buzi.
- Coś się stało?- zapytałem siadając obok niej na blacie.
- Powiedz mi dlaczego się tak o mnie boisz Harry? Przecież się nie potnę nie odbiorę sobie życia.- powiedziała, a ja ją przytuliłem.
-  Nie boję się, że się potniesz bo wiem, że tego nie zrobisz. Ufam ci, ale po prostu chcę być z tobą. Nie było mnie przez 3 miesiące więc chcę być przez następne trzy przy tobie.- powiedziałem i pocałowałem dziewczynę w czoło.
- Spotkałam dzisiaj w parku waszą fankę. Wielką fankę. Dzięki swojej cioci w Nowym Yorku dostała upragniony bilet na wasz koncert. Koncert, który będzie za 6 dni. Dziewczyna poznała mnie i chciała się zapytać czy wiem kiedy wracacie do koncertowania i czy będzie na pewno na tym koncercie. Powiedziałam jej, że za cztery dni wracacie do koncertowania. Zapytałam jeszcze, którego z was najbardziej lubi, który najbardziej się podoba. Powiedziała, że głupio jej powiedzieć to przy mnie, ale podobasz się jej ty. Ty jesteś jej idolem. To ciebie uwielbia. Zrobiło mi się przykro, że nie zobaczy cię na koncercie.- powiedziała i wzięła głęboki oddech.- Wczoraj gdy dowiedziałam się, że nie wracasz z chłopakami to rozmawiałam później z Louisem. Powiedział mi, że wrócisz z nimi jeżeli ja też pojadę z wami.- powiedziała i spojrzała na mnie, a uśmiech mimowolnie pojawił się na mojej twarzy.
- Pojedziesz z nami?- zapytałem, a ona niepewnie pokiwała głową na tak.
- Nie chcę aby ta dziewczyna się zawiodła aby cię nie zobaczyła. Chcę abyś pojechał w trasę. Nie chcę jechać z wami bo dziwnie będę się czuła, ale zrobię wszystko byś ty pojechał w resztę trasy..- powiedziała, a ja przytuliłem ją do siebie.
- Jedź ze mną.- wyszeptałem jej do ucha i pocałowałem w policzek.
    Siedzieliśmy w kuchni rozmawiając do późna.  Cieszyłem się, że mam taką dziewczynę jak Klaudia. Zawsze mnie wysłucha. Zawsze zrozumie.

***** Cztery dni później  *****

  Oczami Klaudii:


      Te cztery dni minęły w niesamowicie szybki tempie.   Pakowaliśmy się wczoraj co było błędem bo każdy w swojej walizce miał czyjeś rzeczy.   Zmieniając szybko temat. Pewnie jesteście ciekawi co naszego Horana i Bennettówny.  No więc zdziwię was bo Niall nie wybaczył jej do końca. Rozmawiali prawie 4h i doszli do wniosku, że Niallowi będzie ciężko jej zaufać chociaż kocha ją i kochać będzie bez względu na ato co się stanie. Stwierdzili, że zostaną przyjaciółmi do momentu kiedy chłopcy nie zakończą trasy. Za trzy miesiące zdecydują, czy warto dać sobie jeszcze jedną szansę czy lepiej zostać przyjaciółmi.
       Wstaliśmy wszyscy o 8:30 bo o 10  Tor Bus chłopaków miał być przed domem mojego brata.
 Poszłam do łazienki i wzięłam szybki prysznic. Zrobiłam delikatny makijaż, a włosy związałam w kitkę.
Był wrześniowy poranek więc było zimno. Postanowiłam ubrać to :  http://www.photoblog.pl/meininspiration/106505752/037.html  .  Do torebki włożyła telefon, portfel, dokumenty, Mp4, słuchawki i różne potrzebne mi rzeczy.  Razem z Harrym, który dzisiaj postanowił ubrać to :   http://www.justjaredjr.com/photo-gallery/480718/styles-house-hunting-01/ . Do tego założył czerwoną bluzę i razem zeszliśmy na śniadanie, które przygotowała Patrycja.  Zjedliśmy je i o 9:50 przyjechał Tor Bus chłopaków. Zanieśliśmy swoje torby i pożegnaliśmy z moim bratem, Patrycją i Wiktorem. Równo o 10:00 pojechaliśmy w trasę. W trasę, która tyle zmieni w moim życiu.  Założyłam na uszy słuchawki i głowę położyłam na ramieniu Harrego. Ten pocałował mnie w czoło i po chwili zasnęłam. 




___________________________________________________________

Przepraszam, że krótki. Zaczynam od razu od tego, ale naprawdę wybaczcie nie mam ostatnio czasu na pisanie..
Przepraszam za ten rozdział... Ehhh naprawdę chcę dodawać rozdziały i zastanawiam się na tym czy chcecie rozdziały krótkie i często czy długie, które będą się pojawiały rzadziej ? Odpowiadajcie w komentarzach.


A tak wg. zobaczcie filmik :   <klik>   .
Najlepszy filmik Larrego ! <3
Sądzicie, że Louis zmienił się przez Eleanor ? Bo ja tak sądzę.
Nie jest mi dane jej oceniać bo jej nie znam, ale gdy nie ma jej przy nim to jest bardziej uśmiechnięty.
To jest oczywiście tylko moje zdanie i wiele z was może się ze mną nie zgodzić.


Dodam jeszcze tak szybko filmik.<klik>
 Zapewne wszystkie z was go widziały, ale naprawdę ten filmik jest zajebisty <3 



_________________________
Wolicie krótkie rozdziały i dodawane częściej, czy dłuższe i rzadziej?
Odpowiadajcie ! <3


Do następnego <3